ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ

មហាសង្ក្រាន្ត​ប្រចាំ​ឆ្នាំ ២០១៤

 

មហាសង្ក្រាន្ត

ឆ្នាំមមី ឆស័ក

 ចុល្លសករាជ ១៣៧៦  មហាសករាជ ១៩៣ពុទ្ធសករាជ ២៥៥គ្រឹស្តសករាជ ២០១

 សុភមស្តុ ! វរមង្គលាជយាតិរេក

          ព្រះពុទ្ធសករាជព្រះសាសនា អតិក្កន្តាកន្លងទៅហើយបាន២៥៤៧ ត្រឹមថ្ងៃ១៥កើត ខែពិសាខ លុះដល់ថ្ងៃ១រោច ខែពិសាខ ឆ្នាំមមី ឆស័ក តទៅចូលពុទ្ធសករាជ២៥៥៧។
          នឹងគណនាឆ្នាំមមីឥឡូវនេះសង្រ្កានចូលមកនៅថ្ងៃចន្ទ១៥កើត ខែចេត្រ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១៤ ខែមេសា គ.ស២០១៤ វេលាម៉ោង៨និង០៧នាទីព្រឹក។ ពេលនោះព្រះអាទិត្យចេញពីមីនរាសីទៅឋិតនៅឯ មេសរាសីតាមផ្លូវគោវិថីគឺផ្លូវកណ្តាល ទើបមានទេវធីតាមួយព្រះអង្គជាអគ្គនាយិកាព្រះនាម គោរាគៈទេវី ជាបុត្រីទី២នៃកបិលមហាព្រហ្ម គង់នៅចាតុម្មហារាជិកា ទ្រង់អម្ពរពណ៌ លឿង លម្អនៅព្រះកាណ៌ដោយសៀត ផ្កា អង្គារបុស្ស អភរណៈទ្រង់ពាក់កែវ មុក្តា ភក្សាហារទ្រង់សោយ

អាន​បន្តមហាសង្ក្រាន្ត​ប្រចាំ​ឆ្នាំ ២០១៤

រឿងព្រេងប្រទេសបារាំង រឿងមិត្តសម្លាញ់ពីរនាក់

កាលពីព្រេងនាយមានតំណាលថា មានបុរសពីរនាក់បានចងមិត្តនឹងគ្នា ជាសម្លាញ់ស្លាប់រស់ជាមួយគ្នា ។ គ្រប់ពេលវេលា ទោះជាកន្លែងណា ឬទីណាក៏ដោយ គេតែងឃើញបុរសទាំងពីរនៅជាមួយគ្នាជានិច្ច ។ មិនដែលឃើញម្នាក់បាត់ម្នាក់ណាឡើយ ។ មានយប់មួយនោះ គេទាំងពីរនាក់ទៅលេងផ្ទះមិត្តស្រីរបស់គេនៅពេលត្រឡប់មកវិញគេបានសន្យានឹងគ្នាថា យើងទាំងពីរនាក់ជាសម្លាញ់ស្លាប់រស់នឹងគ្នាយើងសន្យាថា ទោះបីយើងស្លាប់ឬរស់ យើងនឹងអញ្ជើញគ្នាទៅចូលរួមក្នុងពិធីរៀបការរបស់យើងរៀងៗខ្លួន ។ ពេលវេលាចេះតែកន្លងទៅ ជាភ័ព្វអាក្រក់ បុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមសម្លាញ់ទាំងពីរនាក់បានធ្វើមរណកាលទៅ ។ រីឯបុរសម្នាក់ទៀតដែលនៅរស់ក៏កើតទុក្ខសោកសៅក្រៃលែងមិនអាច ពណ៌នាបានចំពោះមរណភាពរបស់មិត្តខ្លួននេះ ។ ប៉ុន្តែ ដោយសារខ្លួនមានអាយុកាន់តែច្រើន បុរសនោះក៏សម្រេចកសាងគ្រួសារ ។ គេបានទៅស្ដីដណ្ដឹងនារីជាទីស្រឡាញ់គេ ព្រមទាំងកំណត់ថ្ងៃរៀបការជាស្រេច ។ ដោយគោរពតាមពាក្យសន្យារបស់ខ្លួន បុរសនោះបានទៅឯទីប៉ាឆាកន្លែងដែលគេកប់ខ្មោចមិត្តរបស់ខ្លួន។ នៅពេលទៅដល់បុរសនោះបានអង្គុយនៅចំពោះមុខផ្នូរ រួចស្រែកហៅសម្លាញ់របស់គេហើយ និយាយថា "សម្លាញ់អើយ ! ខ្ញុំនឹងរៀបការក្នុងថ្ងៃខាងមុខនេះហើយ យើងបានសន្យានឹងគ្នាថា ទោះជាស្លាប់ឬរស់ យើងនឹងអញ្ជើញគ្នាទៅចូលរួមក្នុងពេលរៀបមង្គលការរៀងៗខ្លួន ឥឡូវខ្ញុំត្រូវរៀបចំការហើយខ្ញុំមកនេះគឺដើម្បីមកអញ្ជើញសម្លាញ់ទៅចូលរួមក្នុងពិធីរៀបអាពាហ៍ ពិពាហ៍របស់ខ្ញុំ សូមសម្លាញ់អញ្ជើញទៅកុំខាន" ។ រំពេចនោះ សម្លាញ់ដែលស្លាប់ទៅហើយនោះ បានបង្ហាញខ្លួននៅចំពោះមុខមិត្តរបស់ខ្លួន ដោយមានរូបរាងដូចកាលពីនៅរស់ដូច្នោះ បុរសដែលស្លាប់ទៅហើយនោះ បាននិយាយតបវិញថា ខ្លួននឹងទៅកំដរមិត្តខ្លួនក្នុងពិធីរៀបការនោះ ដើម្បីនាំកូនក្រមុំទៅព្រះវិហារ ។ ថ្ងៃរៀបការបានមកដល់ បុរសដែលស្លាប់ទៅហើយនោះ ក៏ធ្វើដំណើរទៅចូលរួមតាមពាក្យសន្យា ប៉ុន្តែក្នុងចំណោមមនុស្សនៅទីនោះ មានតែកូនកំលោះ និងកូនក្រមុំទេ ដែលមើលឃើញបុរសដែលស្លាប់ទៅហើយនោះ ។ ភ្ញៀវទាំងឡាយ នាំគ្នាចម្លែកក្នុងចិត្តណាស់ ដោយឃើញពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍នេះប្លែកពីធម្មតា ព្រោះពុំឃើញមានអ្នកកំដរកូនកំលោះមកនាំកូនក្រមុំដូចសព្វដងឡើយ ។ អាពាហ៍ពិពាហ៍បានប្រព្រឹត្តទៅយ៉ាងអធិកអធម និងសប្បាយរីករាយទាំងអស់គ្នា។ នៅពេលដែលភ្ញៀវទាំងឡាយ ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញអស់បុរសអ្នកកំដរកូនកំលោះនោះ ក៏លាសម្លាញ់វិលទៅស្រុកខ្មោចវិញដែរ តែមុននឹងទៅបុរសនោះបានប្រាប់សម្លាញ់របស់ ខ្លួនថា នៅពេលណាខ្លួនរៀបការនោះ ខ្លួននឹងមកអញ្ជើញទៅចូលរួមក្នុងពិធីរៀបការនៅស្រុកខ្មោចវិញម្ដង ។ ក្រោយពេលនោះបន្តិចមក បុរសនៅស្រុកខ្មោច ក៏មកប្រាប់សម្លាញ់ខ្លួនឲ្យទៅចូលរួមក្នុងពិធីរៀបការខ្លួនតាមទម្លាប់របស់អ្នកស្រុកខ្មោចមែន ។បុរសនៅស្រុកខ្មោច ប្រាប់ឲ្យសម្លាញ់ខ្លួនទៅចាំនៅផ្លូវកាច់ជ្រុងជិតទីប៉ាឆា នៅម៉ោងពេលថ្ងៃខែ   ដែលបុរសអ្នកស្រុកខ្មោចកំណត់ឲ្យ ។ ពេលវេលាបានមកដល់ បុរសដែលនៅរស់ បានលាប្រពន្ធទៅហូបការសម្លាញ់ខ្លួននៅស្រុកខ្មោច ។ គេបានដើរតម្រង់ទៅរកកាច់ជ្រុងផ្លូវនៃទីប៉ាឆាកប់ខ្មោច ។ លុះដល់កន្លែងដែលបុរសនៅស្រុកខ្មោចប្រាប់ឲ្យទៅនោះ បុរសនៅឋានមនុស្ស បានឃើញសេះឈ្មោលតូចមួយក្បាល រោមសក្បុស មានចងអាន ចងកែបយ៉ាងស្អាត ឈរចាំជាស្រេច ។ បុរសនោះ ក៏ផែលលើខ្នងសេះនោះភ្លាម ។ រំពេចនោះ កូនសេះសក៏ស្ទុះផាយលឿនដូចព្រួញ នាំបុរសជាមនុស្សនោះឆ្លងកាត់ភូមិ ស្រុកដ៏ចម្លែកៗយ៉ាងឆ្ងាយដាច់សង្វែង រួចហើយទៅឈប់នៅកន្លែងមួយ ដោយមាត់ដង្ហក់យ៉ាងខ្លាំង ញើសហូរជោកខ្លួនដូចគេងូតទឹក ។បុរសនៅស្រុកខ្មោច បានឈរចាំទទួលសម្លាញ់របស់គេនៅទីនោះជាស្រេច ។ រំពេចនោះដែរ ពិធីរៀបការក៏ចាប់ផ្ដើមឡើង រួចអូសបន្លាយអស់ពេលបីថ្ងៃទើបចប់ ។ លុះចប់ពិធី បុរសជាមនុស្សបានលាប្ដីប្រពន្ធដែលទើបរៀបការថ្មីវិលមកលំនៅខ្លួនវិញ ។ បុរសនោះឡើងជិះសេះសតូចល្អិតដដែលនោះ ធ្វើដំណើរត្រឡប់មកវិញយ៉ាងលឿន ឆ្លងកាត់ភូមិស្រុកចម្លែកៗតាមផ្លូវដែលខ្លួនបានធ្វើដំណើរទៅ ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគាត់ត្រឡប់មកដល់ភូមិកំណើតគាត់វិញនោះ អ្វីៗបានផ្លាស់ប្ដូរអស់រលីងទៅហើយ ។ ដើមគគីរដែលកាលពីថ្ងៃគាត់ចេញទៅទើបប៉ុនកដៃសោះ ឥឡូវស្រាប់តែចាស់រហូតដល់ពុកគុលរលំបាត់ទៅហើយ ។ បុរសនោះខំរកញាតិសន្ដានរបស់ខ្លួន តែគ្មានស្គាល់នរណាម្នាក់សោះឡើយ ។ ប្រពន្ធគាត់ មិត្តភ័ក្តគាត់ ឪពុកម្ដាយគាត់ បានស្លាប់អស់តាំងពីយូរយារណាស់ទៅហើយ ។រយៈពេលបីរយឆ្នាំបានកន្លងទៅមុខ ហើយបើគិតពីថ្ងៃដែលបុរសនោះចេញទៅហូបការសម្លាញ់គាត់នៅស្រុកខ្មោច មកដល់ថ្ងៃដែលគាត់ត្រឡប់មកវិញនេះ ។

                                                                                                                 ប្រែសម្រួលពីប្រជុំរឿងព្រេងបារាំង ដោយ កុសល

Flag Counter