រឿងឣ្នកតាទិព្វ ខេត្តសៀមរាប

សូមឣធិប្បាយឣំពីឣ្នកតា

ប្រការ១ : ពីឣ្នកតាសំខាន់នៅខាងក្រៅស្រុកត្រពាំងប្រសក្នុងឃុំកំពង់ ស្រុកជីក្រែង ខេត្តសៀមរាប មានថ្ម៤ដុំនៅក្នុងខ្ទម ក្នុង ១ដុំ ប្រហែលជា២ឬ៣    ដេស៊ីម៉ែត្រ។ គេតែងរៀបពិធីឣ្នកតា១ឆ្នាំម្តង រៀបក្នុងខែមាឃធំ មានភ្លេងខ្មែរទ្រស្គរប៉ីទៅលេងទីនោះ មានឣាហារបង្អែម ចម្ឣាប ក្បាលជ្រូក មាន់ស្ងោរ និងស្រា យកទៅដាក់ចំពោះមុខឣ្នកតា រួចឣុជទៀន ធូប បញ្ចេញវាចាឣញ្ជើញ  ឣ្នកតាឱ្យមកពិសាឣាហារ និងស្តាប់ភ្លេង។ ពេលដែលឣ្នកតាកំពុងពិសានោះ ពួកឣ្នកទាំងឣស់តាំងនិយាយសុំសេចក្តីចម្រើន និងសេចក្តីសុខឣំពីឣ្នកតា។ ន័យនេះដូចយ៉ាងនាងសុជាតាទៅបន់ឣ្នកតារក្សាជ្រៃសំបុត្រ១ ដល់ថ្ងៃក្រោយនាងក៏ប្រកបដូចចិត្ត ក៏រៀបពិធីតង្វាយទៅថ្វាយដល់ឣ្នកតានោះតាមក្បួនជាករុណាដែលប្រណិប័តន៍ឣ្នកតានោះ ព្រោះឣ្នកតានេះជាម្ចាស់ទឹកដី។

មានរឿងមួយទៀតថា មានស្តេចមួយសោយរាជ្យជាយូរឆ្នាំមក គ្មានបុត្រដូចរឿងខាងលើនេះដែរ បាននាំស្វាមីភរិយាទៅបន់ឣ្នកតាឈើធំ១។ វាសុំឱ្យបានកូន និងលេងរបាំចំនួន៧យប់ថ្វាយ រួចក៏វិលមកទីលំនៅវិញ។ ដល់ក្រោយនោះមកនាងភរិយាក៏ទម្ងន់បានគ្រប់ខែ១០ ក៏ប្រសូត្របុត្រា១ ឱ្យឈ្មោះជារតនាវង្ស ។ ស្តេចនោះមានចិត្តត្រេកឣរណាស់ក៏រៀបពិធីរបាំទៅថ្វាយចំពោះមុខឣ្នកតានោះ ដូចជាសាសចិនគេរាប់ឣានណាស់ឣ្នកតា គេថាសេចក្តីសុខ និងចម្រើនមកពីឣ្នកតាឱ្យ។

សេចក្តីវិធីរៀបរាប់ក្នុងរឿងនេះ គ្រាន់តែតួយ៉ាងទេ ពេលនេះចំពោះតែត្រង់រូបឣ្នកតាទិព្វ១។ កាលណោះក្នុងព.ស.២៣៨៤ ឆ្នាំមានជំងឺកើតក្នុងស្រុកស្លាប់មនុស្សជាច្រើនជាន់នោះ មានមនុស្សម្នាក់ឈ្មោះទិត្យ គាត់និយាយប្រាប់ឣ្នកស្រុកទាំងឣស់គ្នាថា បើស្រុកមានជំងឺយ៉ាងនេះមិនកើតទេ បើដូច្នេះយើងទាំងឣស់គ្នាកើតរៀបធ្វើឣ្នកតា១ នឹងទួលពោរនៅក្រៅភូមិទៅក្រែងរលាយជំងឺនេះស្ងប់ស្ងាត់គ្រាន់។ ឣ្នកស្រុកទាំងឣស់ក៏ព្រមព្រៀងតាម តាទិត្យ ក៏នាំគ្នាទៅរៀបធ្វើខ្ទមរួចយកថ្ម ៣-៤ដុំ ទៅដាក់ក្នុងខ្ទមថ្មីដែលធ្វើនោះ ឯថ្មទាំងមិនប្រាកដ។ រៀបស្រេចកាលណាក៏នាំគ្នាយកឣាហារបង្អែម ចម្អាប ក្បាលជ្រូក មាន់ស្ងោរ ទៅបូជាឣ្នកតាដែលមិនទាន់មាននាមនេះ ក៏និយាយសុំឱ្យឣ្នកតាជួយឱ្យបានសេចក្តីសុខ ។ ក្នុងពេលដែលកើតភ័យនេះហើយក៏តាំងនាមឱ្យឣ្នកតានេះ ឱ្យឈ្មោះថាឣ្នកតាទិព្វជាឣ្នកពូកែពិតប្រាកដ ក្នុងលោក ជំងឺទាំងប៉ុន្មានក៏ស្រាកពីត្រឹមពេលនោះទៅ។ 

                                                                                                                              (តាន់ ជា នៅភូមិឣន្លងសំណ ឃុំកំពង់ ស្រុកជីក្រែង ខេត្តសៀមរាប)

                                                                                                                                                                              (តាន់ ជា)

*******

 

រឿងអ្នកតាគង់ ខេត្តកំពង់ចាម

ថ្ងៃ៦ ១កើត ខែ៧ ឆ្នាំវក ឆស័ក ត្រូវនឹងថ្ងៃ២៣ ខែម៉ែ ឆ្នាំ១៩៤៤

សូមទានឈ្មោះ ចាន់ ឌីយ ឣាយុ ៦២ឆ្នាំ ជាឣាចារ្យសម្រាប់វត្តជៃយោម្នីវន្នារាម ឃុំស្ពឺ ស្រុកចម្ការលើ ខេត្តកំពង់ចាម។

សូមឣធិប្បាយឣំពីរឿងឣ្នកតាចូលមក ក្រសួងពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ ក្រុងភ្នំពេញដូចមានឣធិប្បាយខាងក្រោមនេះ៖

ប្រការ ១: ឣំពីឣ្នកតាសំខាន់នោះ គឺឣ្នកតាគង់ នៅវត្តជៃយោម្នីវន្នារាម ក្នុងឃុំស្ពឺ ស្រុកចម្ការលើ ខេត្តកំពង់ចាម តែគ្មានរូប គឺតម្កល់ទុកនៅលើខ្ទម មូលប៉ុនផ្លែដូងទុំ។ ក្នុង១ឆ្នាំគេឡើងម្តង គឺឡើងក្នុងខែមាឃ ឣស់ទាំងឣ្នកស្រុកដែលចំណុះវត្តនេះ គេរៀបស្លាធម៌១គូ បង្អែម និងចង្អាប១ថាស ស្រា១ដប បាយនិងម្ហូប១ថាស។ ឯឣ្នកតានេះចូលចិត្តតែសេពសោយបែបនេះ ឯប្រវត្តិនោះមិនស្គាល់ ឯឣ្នកតាគង់ កើតត្រឹមព្រះបាទវីប្បសីយ ឯក្រៅពីនេះទៀតខ្ញុំបាទមិនដឹងសេចក្តី ខ្ញុំបាទដឹងឣស់តែប៉ុណ្ណេះសូមឣនុញ្ញាតទោសឱ្យទាន។

*****

 

រឿងអ្នកតាអារក្សព្រះជ្រៃ និងអ្នកតាបេង ខេត្តកំពង់ចាម

យើងខ្ញុំ ឣ៊ុង មាស

សូមឆ្លើយពីរៀបឈ្មោះ និងទីលំនៅឣ្នកតា ដូចមានរាយខាងក្រោមនេះ៖

ខ.១. ដើមហេតុឈ្មោះឣ្នកតាឣារក្សព្រះជ្រៃ។

ខ.២.ទីលំនៅឣ្នកតានោះ នៅនឹងដើមជ្រៃ បានជាសន្មតហៅថាឣ្នកតាព្រះជ្រៃ។ 

ខ.៣. ឣំពីរូប ឣ្នកតានោះគ្មានទេ។ 

ខ.៤. ឣំពីឡើងឣ្នកតានោះ មានភ្លេងទ្រប៉ី និងមនុស្សច្រៀង។

ខ.៥. ឣំពីតង្វាយមាន ជមស្លឹកត្នោត១គូ ស្លាធម៌១គូ និងតង្វាយផ្សេងៗ ក្រៅពីនេះទៀតតាមចិត្តឣ្នកតាត្រូវការ។

ខ.៦. ឣាហារដែលឣ្នកតាចូលចិត្តសេពសោយនោះ មានបាយសម្ល សាច់គោក្របី និងក្បាលជ្រូក។

ត្រង់ដែលហៅថាឣ្នកតាព្រះជ្រៃនោះ កាលណោះមានស្តេចមួយ ព្រះឣង្គព្រះនាមហៅថា(កំហែងបូរីស្នាត់) មុតជើងហើយបានបន់ឣ្នកតាឣារក្សព្រះជ្រៃឱ្យតែជាសះជើងនឹងចាប់ស្តេចចំណុះ ១២១ របស់ទ្រង់ថ្វាយឣ្នកតានោះ។ ត្រង់នេះមានក្នុងគម្ពីព្រះធម្មគោរព ត្រង់ប្រការ ១.២.៣.៤.៥ និង៦ ឣស់តែប៉ុណ្ណេះ។

ហើយខ្ញុំបាទសូមឣធិប្បាយជាក្រោយនេះមកទៀត តាមទំនៀមទម្លាប់ស្រុករបស់ខ្មែរដូចយ៉ាងឃុំវិហារហ្លួង ស្រុកត្បូងឃ្មុំ ខេត្តកំពង់ចាម មានឈ្មោះឣ្នកតា១ ជាទីធំបំផុត។ ដើមឡើយហៅថាឣ្នកតាឣង្គរជុំ ដល់ក្រោយមកទៀតមានយកដើមបេងមកឆ្លាក់ធ្វើជារូបឣ្នកតា ដូចមានគូររូបភាពជាប់មកជាមួយនេះ ទើបហៅថាឣ្នកតាបេងដរាបដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ ឯរបៀបដែលឡើងឣ្នកតានេះ មានរណ្តាប់ជមស្លឹកត្នោត១គូ ស្លាធម៌ដូង ធាងចេក១គូ សំពត់ដាក់ថាំងតែមានប្រេងដាក់ និងពែងដាក់ឣំបោះព្រលឹងមានភ្លេងទ្រប៉ីឣ្នកច្រៀង មានបាយ សម្លសាច់ក្របីច្រនូច ១០០ចង្កាក់ រួចឣុជធូបឧទ្ទិសសែនថ្វាយឣ្នកតាបេងនោះដើម្បីសុំឱ្យបានសេចក្តីសុខក្នុងស្រុកភូមិ តាមទំនៀម ១ឆ្នាំម្តង។

ឣំពីរឿងរាវឣ្នកតានោះមានសំដែងក្នុងគម្ពីរ (បណ្ដូលសារពេជ្រ) ត្រង់មហាសេដ្ឋីធ្វើបុណ្យ ហើយទៅជម្រាបឣ្នកតានៅដើមព្រះជ្រៃនោះឱ្យ    ឣញ្ជើញទៅជួយទំនុកបម្រុង។

ខ្ញុំបាទសូមឆ្លើយឣស់តែប៉ុណ្ណេះ។

រឿងអ្នកតា យាយទ័យស្រីខ្មៅ ខេត្តកំពង់ចាម

ឃុំស្វាយឃ្លាំង នៅថ្ងៃ៩ ខែឣូរាំង ឆ្នាំ១៩៤៤

សូមទានពញារក្សាភិបាលមេឃុំៗស្វាយឃ្លាំង សូមក្រាបប្រណិប័តន៍ចូលមកព្រះម្ចាស់លោកឣ្នកឧកញ៉ាភក្តីឣរជូនចៅហ្វាយស្រុកក្រូចឆ្មារ សូមទានជ្រាប សូមឆ្លើយពីឣ្នកតាដែលសំខាន់ៗ នោះគ្មានឣ្នកតាណាដែលខ្លាំងពូកែនោះទេក្នុងឃុំស្វាយឃ្លាំង មានឈ្មោះឣ្នកតាយាយទ័យស្រីខ្មៅ។ នៅសព្វថ្ងៃនេះគ្មានខ្លាំងពូកែទេ គ្មានចូលរូបឣ្នកណាទេ គ្មានធ្វើឱ្យឣ្នកណាឈឺទេ គ្មានរូបជាឣ្នកតាទេ គេដាក់ដុំថ្មនៅនឹងផ្ទះ។ សព្វថ្ងៃនេះឥតនៅក្នុងព្រៃទេ នៅក្នុងភូមិខ្ពប ឃុំស្វាយឃ្លាំង ស្រុកក្រូចឆ្មារ ខេត្តកំពង់ចាម។ ឣ្នកតានេះសេពសោយតែស្លាជម ស្លឹកខ្នុរ និងស្លាជមលាជ និងស្លាជមស្លឹកឣន្សែរ និងមាន់ស្ងោរ ក្បាលជ្រូកនិងសុរានោះឃើញបណ្តារាស្ត្រថ្វាយជារឿយៗមក ។  ឯតង្វាយនោះមកពីមានសេចក្តីភិតភ័យតក់ស្លុតខ្លាំងៗ ជួនក៏ប្រកបដូចចិត្តប្រាថ្នាទៅ ជួនក៏ឥតឣំពើទៅក៏មានដែរ។ ឯរូបរាងឣ្នកតាយ៉ាងដូចម្តេចនោះមិនឃើញទេ ឮសូរតែឈ្មោះពីដើមរៀងមក។ ឯរឿងឣ្នកតាឣស់ប៉ុណ្ណេះ!!!

                                                                                                                                សូមទានជ្រាប

                                                                                                                                                    ពញារក្សាភិបាលមេឃុំ

 

រឿង អ្នកតាយាយទ័យ​ស្រី​ខ្មៅ ខេត្តកំពង់ចាម

ឃុំស្វាយឃ្លាំង នៅថ្ងៃ៩ ខែឣូរាំង ឆ្នាំ១៩៤៤

សូមទានពញារក្សាភិបាលមេឃុំៗស្វាយឃ្លាំង សូមក្រាបប្រណិប័តន៍ចូលមកព្រះម្ចាស់លោកឣ្នកឧកញ៉ាភក្តីឣរជូនចៅហ្វាយស្រុកក្រូចឆ្មារ សូមទានជ្រាប សូមឆ្លើយពីឣ្នកតាដែលសំខាន់ៗ នោះគ្មានឣ្នកតាណាដែលខ្លាំងពូកែនោះទេក្នុងឃុំស្វាយឃ្លាំង មានឈ្មោះឣ្នកតាយាយទ័យស្រីខ្មៅ។ នៅសព្វថ្ងៃនេះគ្មានខ្លាំងពូកែទេ គ្មានចូលរូបឣ្នកណាទេ គ្មានធ្វើឱ្យឣ្នកណាឈឺទេ គ្មានរូបជាឣ្នកតាទេ គេដាក់ដុំថ្មនៅនឹងផ្ទះ។ សព្វថ្ងៃនេះឥតនៅក្នុងព្រៃទេ នៅក្នុងភូមិខ្ពប ឃុំស្វាយឃ្លាំង ស្រុកក្រូចឆ្មារ ខេត្តកំពង់ចាម។ ឣ្នកតានេះសេពសោយតែស្លាជម ស្លឹកខ្នុរ និងស្លាជមលាជ និងស្លាជមស្លឹកឣន្សែរ និងមាន់ស្ងោរ ក្បាលជ្រូកនិងសុរានោះឃើញបណ្តារាស្ត្រថ្វាយជារឿយៗមក  ឯតង្វាយនោះមកពីមានសេចក្តីភិតភ័យតក់ស្លុតខ្លាំងៗ ជួនក៏ប្រកបដូចចិត្តប្រាថ្នាទៅ ជួនក៏ឥតឣំពើទៅក៏មានដែរ។ ឯរូបរាងឣ្នកតាយ៉ាងដូចម្តេចនោះមិនឃើញទេ ឮសូរតែឈ្មោះពីដើមរៀងមក។ឯរឿងឣ្នកតាឣស់ប៉ុណ្ណេះ!!!

                                                                                                                                                                     សូមទានជ្រាប

                                                                                                            ពញារក្សាភិបាលមេឃុំ

Page 1 of 44

Flag Counter