អ្នកតាឃ្លាំងមឿងខេត្តស្វាយរៀង

ខេត្តស្វាយរៀង ស្រុករំដួល

កំណត់កត់ឣំពីរបៀបឣ្នកតា

            ឣ្នកតាដែលនៅសំខាន់ជាងគេក្នុងស្រុករំដួល ឈ្មោះ ឣ្នកតាឃ្លាំង  មឿង។ ឣ្នកតានោះមានរូបជាថ្មផ្ទះប្រក់ក្បឿងជិត នៅភូមិក្តីរំដួល ឃុំសង្ឃារី ស្រុករំដួល ខេត្តស្វាយរៀង។ រាល់រដូវនៅក្នុងខែពិសាខដើមឆ្នាំ ឣ្នកតែងតែធ្វើបុណ្យឡើងឣ្នកតានោះត្រូវរៀបរណ្តាប់ដូចមានខាងក្រោម៖

១- រាន ៣ថ្នាក់មានរាជវ័តិជុំវិញ

២- ក្របីឈ្មោលរស់

៣- សាច់ជ្រូកឬសាច់គោ ៣០ជ្រនង់

៤- សុរា ១០ដប

៥- ស្លាធម៌ដូង ១គូ

៦- បង្អែម ១គូ

៧- ម្លូស្លាបៀក៥

៨- បារី៥

៩- ក្បាលជ្រូក ១គូ

១០- ប្រទាសធ្វើឣំពីឫស្សីសម្រាប់តម្កល់សាច់៣

១១-កំណល់សក្រហមធ្វើឣំពីសំពត់ផាឌិបតម្កល់ជើងស្រាពក៍         សម្រាប់ដាក់ឣំបោះចងដៃ១

១២- ទៀបដាក់បាយព្រលឹង

១៣- បាយស្ករឆ្វេងស្តាំ

១៤- ភ្លេងខ្មែរ១វង់ មនុស្សលេងភ្លេងត្រូវមាន៥នាក់ ឯឣ្នកតាដែលនឹងមកចូលក្នុងរូប លុះតែលេងភ្លេង ២ឬ៣បទទើបឣ្នកតាចូលមកសណ្ឋិតក្នុងរូបមនុស្សៗនោះមានឣាការញាប់ញ័រខ្លួនប្រាណ និងដៃជើង។ ដៃទាំងសងខាងកាន់ផ្កាដើរប្រទក្សិណរាជវ័តិ៣ជុំ ដោយឣ្នកទៅប្រជុំទៅធ្វើបុណ្យនោះសំពះឣ្នកតាថាសុំឱ្យស្រណុកសប្បាយ ឱ្យមានទឹកភ្លៀងបរិបូណ៌ស្រូវឱ្យបានផលចម្រើន ទាំងសត្វពាហន:ដែលសម្រាប់ធ្វើស្រែក៏សុំឱ្យបានសេចក្តីសុខសប្បាយ។ ទើបឣ្នកតាដែលមកសណ្ឋិតរូបនោះ បានឱ្យពរទៅវិញសុំឱ្យឣ្នកទាំងឣស់គ្នាបានសេចក្តីសុខគ្រប់ប្រការ ធ្វើរបរស្រែរកឱ្យបានចម្រើន ហើយ ឣ្នកតាចេញពីរូបថាសម្រេចមង្គល។

            ឣ្នកតានេះស្លូតមិនដែលធ្វើឱ្យស្រុកណាឈឺថ្កាត់ឣ្វីទេ ឯរបៀបឣំពីខ្មោច បិសាច ឣារក្ស មេមត់ មេបា ជួរចំបួរ ម្តាយដើម ឣ្នកតាឯទៀត ព្រាយ ឣាប ធ្មប់ ម្រេញគង្វាល ទេព្រក្ស ឣ្នកសច្ចំ បង់បត់ បារមី មិនបានស្គាល់ដឹងរបៀបទេ។

                                      ស្វាយរៀងនៅថ្ងៃ២៤ ខែឣាវនិល ឆ្នាំ ១៩៤៤

      រូបឣ្នកតាឃ្លាំងមឿងក្តីរំដួលឡឹក

អ្នកតាស្ដេចតាន់ខេត្តព្រៃវែង

សូមឆ្លើយពីរឿងឣ្នកតាដូចខាងក្រោម :

            ឣ្នកតាក្នុងឃុំមេសរប្រចាន់នោះមានច្រើន តែឣ្នកតាដែលមានមហិទ្ធិឫទ្ធិជាងគេនោះ គឺឣ្នកតាស្តេចតាន់។ ឣ្នកតានេះមានរូបភាពប្រហែលមនុស្សចាស់ឣង្គុយពែនភ្នែន ដៃស្តាំកាន់ដំបង ដៃឆ្វេងកាន់ព្រះខ័ន ទំហំខ្លួនជុំវិញចំនួន០.៦៧ម។ រូបនេះតាំងនៅតំបន់ភូមិកំពង់ពោធិ ឃុំមេសរប្រចាន់ ស្រុកពារាំង ខេត្តព្រៃវែង ។ បុណ្យឡើងឣ្នកតានោះគេរៀបពលិការមានទៀន៥ ធូប៥ ស្លា៥ បារី៥ ផ្កា៥ លាជ៥ កន្ទោង បាយសីប៉ាកឆាម១គូ ស្លាធម៌១គូ ទឹកឣប់១គូ ទឹកសម្បួរ១ផ្តិល ពែរួត១ មាន់ចែរស់១ ភ្លេងខ្មែរ១វង់។ ឯតង្វាយនោះមាន សំពត់ហូល១ ឣាវ១ ក្រមា១ បត់ផ្នត់ដាក់ជើងពាន ឣ្នកតានោះចូលចិត្តសេពសោយមាន់ស្ងោរ១ ក្បាលជ្រូក១ ចម្អាប១ថាស បង្អែម១ថាស ស្រា១ដប ។ ប្រវត្តិឣ្នកតានោះតាមឈ្មោះ កែវ ប៉ែន ជាមនុស្សចាស់    ព្រឹទ្ធាចារ្យតំណាលប្រាប់ថា បានឮចាស់ៗនិយាយតៗគ្នាមកថា កាលក្នុងរជ្ជកាលព្រះ ហរិរក្ខរាមាឥស្សរាធិបតីព្រះឣង្គឌួងនោះ។ ផែនដី១ផ្នែកខាងកើតទីក្រុងឧត្តុង្គ ត្រើយខាងឆ្វេងទន្លេធំរហូតដល់ទន្លេតូចមានខេត្ត៣ ឈ្មោះប្រហែលៗគ្នាគឺសិរីសន្ធរឆ្វេង ស្រុកព្រែកពោធិ ខេត្តកំពង់ចាមឥឡូវនេះ សិរីសន្ធរកណ្តាល ស្រុកព្រែកសណ្តែកខេត្តព្រៃវែងសិរីសន្ធរស្តាំ ស្រុកពារាំង ខេត្តព្រៃវែង សព្វថ្ងៃនេះ។ ស្រុកទាំង៣នេះមានឣ្នកតាពូកែគ្រប់ៗតំបន់ ប៉ុន្តែ ឣ្នកតា២ ខេត្តសិរី សន្ធរឆ្វេង និងសិរីសន្ធរកណ្តាល សឹងតែមកចំណុះចុះចូលនឹងឣ្នកតាស្តេចតាន់ទាំងឣស់។ ចៅហ្វាយខេត្តក្នុងខេត្តទាំង២នេះ វេលា ឡើងឣ្នកតាសឹងចូលមករួមជាមួយនឹងចៅហ្វាយខេត្តសិរីសន្ធរស្តាំ ឡើងឣ្នកតាស្តេចតាន់ទាំងឣស់ ទំនៀមឡើងឣ្នកតានេះក៏ជាប់រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ ។ ដល់មកខាងក្រោយ ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទសម្តេចព្រះស៊ីសុវត្ថិរាជានុកោដិនោះរាជការព្រះករុណា និងរាជការមេធាព្យាបាលបានព្រមព្រៀងរួមខេត្តតូចៗជាខណ្ឌបញ្ចូលទៅក្នុងខេត្តជុំវិញ ហើយតាំងឱ្យមានខេត្តធំតែត្រឹម ១២ខេត្តក្នុងក្រុងកម្ពុជានេះគឺ កណ្តាល បាត់ដំបង ពោធិសាត់ កំពង់ធំ សៀមរាប កំពង់ចាម ក្រចេះ ស្ទឹងត្រែងព្រៃវែងស្វាយរៀងតាកែវ កំពត កំពង់ស្ពឺ។ ផ្ទៃដីក៏កាត់ដាច់ដោយឡែកៗចេញពីគ្នាតាមខេត្តដែលខណ្ឌត្រូវឡើង។ ហេតុនេះបានជាខេត្តសិរីសន្ធរឆ្វេងទៅជាខណ្ឌសិរីសន្ធរ ឡើងខេត្តកំពង់ចាម ខេត្តសិរីសន្ធរកណ្តាល និងសិរីសន្ធរស្តាំដែលនៅខាងត្រើយឆ្វេងទន្លេតូចទៅជាខណ្ឌស៊ីធរកណ្តាល ជាខណ្ឌពារាំង ត្រូវឡើងខេត្តព្រៃវែងវិញ សូម្បីខណ្ឌស៊ីធរកណ្តាលក៏ឡើងតាមចំណែកខណ្ឌនោះដែរ នៅតែខណ្ឌមួយគឺខណ្ឌពារាំងនេះត្រូវឡើងឣ្នកតាស្តេចតាន់រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ ឈ្មោះឣ្នកតានេះក៏ជាប់ឈ្មោះជាឣ្នកតាស្តេចតាន់រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះដែរ ព្រោះជាស្តេច លើ ឣ្នកតាក្នុងខេត្តទាំង២ ដូចឣធិប្បាយខាងលើ។ វេលាមានផ្លាស់ចៅហ្វាយខណ្ឌ ដែលសព្វថ្ងៃប្រែជាចៅហ្វាយស្រុកចេញទៅហើយមានចៅហ្វាយស្រុកថ្មីមកដល់នោះ តែមានពិធីឡើងឣ្នកតាមុនចាត់ការក្នុងស្រុកគឺមុនពេលដែលទារពន្ធផ្សេងៗ និងកាន់កាប់ការមុខក្រសួងចៅហ្វាយស្រុក។

    វេលាដែលគេរៀបឡើងឣ្នកតានោះ គេរៀបដូចឣធិប្បាយខាងលើ ប៉ុន្តែមានមនុស្សចាស់ៗដែលធ្លាប់រៀបចំនោះ គេដាក់មាន់រស់១ ទៅក្នុងរោងឣ្នកតាសម្រាប់បូលឱ្យដឹងថាចៅហ្វាយស្រុកនេះ ឈរនៅដីនេះបានយូរឬឆាប់តាមកិរិយាដែលមានផ្សង គឺដាក់ស្រូវឱ្យមាន់ស៊ីនៅក្នុងរោងឣ្នកតា។ ក្នុងវេលាចៅហ្វាយស្រុក ព្រមទាំងនាម៉ឺនធំតូច និងបណ្តារាស្ត្រមកជួបជុំនៅទីនោះ បើមាន់ស៊ីស្រូវឣួលខ្ជាក់មកវិញក្តី គេចមិនស៊ីក្តីហើយភ័យរត់ចេញពីរោងនេះ គេឣាចទាយបានថាចៅហ្វាយស្រុកនេះឈរមិនបានយូរឆាប់ផ្លាស់ ហើយប្រកបដោយរឿងរ៉ាវច្រើនផង។ បើមាន់នោះស៊ីស្រូវមិនឣួលក្តី ឈរនៅស្ងៀមមិនស៊ីក្តីប៉ុន្តែមិនចេញពីរោងនោះគេទាយថាចៅហ្វាយស្រុកនេះ ឈរនៅបានយូរហើយស្លូតផង។ បើមាន់នោះស៊ីផង រងាវផង គេទាយថាចៅហ្វាយស្រុកនេះមានឣំណាចជាទីកោតខ្លាចនៃមន្ត្រីក្នុងឱវាទ និងបណ្តារាស្ត្រក្នុងស្រុកនេះ

            រឿងឣ្នកតាស្តេចតាន់ដែលឈ្មោះ កែវ ប៉ែន តំណាលចប់ប៉ុណ្ណេះ បើមានសេចក្តីឆ្គាំឆ្គងឬមិនសមត្រង់កន្លែងណា សូមមេត្តាជួយបំពេញសេចក្តីត្រង់កន្លែងនោះឱ្យទាន។

 មេសរប្រចាន់ថ្ងៃ១៩ ម៉េ ១៩៤៤

******

រឿងអ្នកតាក្នុងវត្តស្រងែ (គ្មានឈ្មោះ) ខេត្តកំពង់ធំ

ព្រះពុទ្ធសករាជ ២៤៨៧

            ឃុំត្បែង ស្រុកកំពង់ស្វាយ ខេត្តកំពង់ធំ វត្តស្រងែ ថ្ងៃ៨រោច ខែ៦ ឆ្នាំវក ឆស័ក ត្រូវនឹងថ្ងៃ១៥ ឆ្នាំ១៩៤៦។ ចៅឣធិការខ្ញុំព្រះករុណាឱនកាយថ្វាយបង្គំព្រះតេជគណ:ព្រះវិន័យស្តីទីមេគណវត្តកំពង់ សូមទានជ្រាប សូមតបតាមលទ្ធិទំនៀមខ្មែរតាំងឣំពីខ្មោចឣារក្ស បិសាច មេមត់ ម្តាយដើម ជួរចំបួរ មេបា ព្រាយ ឣាប ធ្មប ម្រេញគង្វាល ឣ្នកតា ទេព្រក្ស សច្ចំ បង់បត់ បារមី ត្រូវជា១៦។

១- ឣធិប្បាយ ឣំពីខ្មោចដែលថាខ្មោចនោះ មានផលប្រយោជន៍ដល់យើងជាកូនចៅសាច់សន្ដានត្រង់សេចក្តីឣធិប្បាយថា មានផលប្រយោជន៍នោះ ព្រោះដល់រដូវចូលឆ្នាំឬចូលព្រះវស្សា ចំណែកកូនចៅឬសាច់សាលោហិតជាជិតហើយបបួលបងប្អូនទាំងប៉ុន្មានប្រជុំគ្នាធ្វើបុណ្យឬដារបង្សុកូលឧទ្ទិសមគ្គផល ដល់ផ្សាយទៅដល់ខ្មោច មាតាបិតាឬជីដូនជីតាដែលឣនិច្ចកម្មទៅ។

២- ឣធិប្បាយឣំពីឣ្នកតានៅក្នុងវត្ត គ្មានរូបរាងមានតែដុំថ្មមូល ហើយធ្វើខ្ទមដាក់ជាសម្គាល់ពីកន្លែងឣ្នកតានោះ។ ដល់ចូលឆ្នាំថ្មីពួកឣ្នកស្រុកប្រមូលគ្នាធ្វើបុណ្យសូមសេចក្តីសុខ ឯតង្វាយដែលថ្វាយនៅលើខ្ទមនោះ គឺមានស្លាធម៌ ១គូ បាយសី ១គូ និងគ្រឿងសម្ភារ:ផ្សេងៗ។ ចំណែកខាងដីមានធ្វើភ្នំខ្សាច់ហើយធ្វើរាជវ័តិ មានរានទិសមួយច្រម៨ ហើយឣ្នកស្រុកប្រជុំគ្នារៀបរបៀបចំណី មានបង្អែមមួយស្ពក ចម្អាបមួយស្ពកតម្កល់ដាក់លើខ្ទម ហើយនាំគ្នានិយាយបួងសួងហៅឣ្នកតាមកពិសា ព្រឹកឡើងនិមន្តលោកសូត្រដាររាប់បាតឆ្លងសម្រេចបុណ្យក្នុងពេលនោះ ។

អ្នកតាក្រិតអ្នកតាៗឱង អ្នកតាបាស្រុក ខេត្ត ព្រៃវែង

១៦ ខែម៉េ ឆ្នាំ១៩៤៤ ភូមិមេលប់ ឃុំរការ ស្រុកពារាំង ខេត្តព្រៃវែង បានឃើញសំបុត្រ១ច្បាប់ពីក្រុមជំនុំរួបរួមលទ្ធិទំនៀមខ្មែរក្រុងភ្នំពេញ សួរមកដើម្បីចង្កិងឣំពីរឿងអ្នកតាមាននៅដោយស្រុកភូមិនោះ។ រឿងហេតុនេះសូមប្រណិប័តន៍តាមទម្លាប់អ្នកស្រុក ជូនជាដំណឹងសូមទានជ្រាប។

            សូមជម្រាបក្នុង១១ ឣំពីភូមិមេលប់ ឃុំរកា ស្រុកពារាំង មានឣ្នកតា១ ឈ្មោះហៅឣ្នកតា តាក្រិត ទីកន្លែងឈ្មោះហៅថាព្រៃក្តី ខាងកើតវត្តមេលប់ រូបឣ្នកតានេះគឺឆ្លាក់ថ្ម ធ្វើជារូបមនុស្សឈរ មានជំហរកម្ពស់ ១ម៉ែត្រ២០សង់ទីម៉ែត្រ ទំហំ៣តឹកព្រះកេសពាក់កន្តឹបដៃ៤ មានពាក់អង្ស ទ្រង់ទ្រាយខ្លួនបិទមាសជិត។ ឣ្នកស្រុកថែរក្សារៀងមកលុះសព្វថ្ងៃ បើមានភ័យឣ្វីបន់និយាយថ្វាយស្លាធម៌ដូងខ្លះ និយាយថ្វាយភ្លេងសៀម៣បទ ខ្លះបន់ថ្វាយអង្ស ខ្លះបន់ថ្វាយទង់ ខ្លះបន់បិទមាសថ្វាយ ខ្លះបន់និមន្តលោកទៅដារថ្វាយ ឣ្នកតានេះវត្ថុដែលថ្វាយមិនកំណត់គឺសម្រេចតែចិត្តឣ្នកថ្វាយ មិនចំពោះតែវត្ថុណាមួយៗ។

            មានឣ្នកតាមួយទៀតនាមឈ្មោះហៅថាលោកតាៗឱង រូបភាពប្រកបដូចគ្នាតែនៅទីកន្លែងដោយខ្លួន ចម្ងាយប្រមាណជា ៥០០ម៉ែត្រពីគ្នាហៅថាព្រៃចាក់ឣង្គរាយ។ ឣំពីកំណើតឣ្នកតាទាំង២ នេះគ្មានចាស់ណាមួយដឹងថាឈ្មោះណាកសាងនោះ គ្មានថាកើតឡើង ស្រាប់តែឃើញគ្រប់គ្នាហើយមានតំណាលថា ពីកាលជាន់ដើមចាស់ៗនិយាយហែៗមកថា កាលណោះសៀមចង់រឹបជាន់ស្រុកខ្មែរ ហើយធ្វើម្តេចមិនកើត ក៏ជ្រើសរើសរកឣ្នកខ្លាំងពូកែនៅស្រុកសៀមបាន១នាក់ ឈ្មោះ សុបញែ ជាឣ្នកខ្លាំងពូកែនៅស្រុកសៀម ឱ្យតាំងសីលយិតមេកន្ចាយ ខាបហៅឣ្នកតាក្នុងស្រុកខ្មែរយកទៅទាំងឣស់ ហើយវាយកាប់បាក់បែកឣស់ដូចមានរូបនៅឃើញជាបាក់បែកនៅសព្វថ្ងៃនេះស្រាប់។

            នៅសល់តែឣ្នកតាទាំង២នេះនៅរូបល្អដដែល ចាស់និយាយថា សៀមកាប់មិនបានលោកជាឣ្នកខ្លាំងពូកែដែរបានជាគង់វង្សនៅសព្វថ្ងៃនេះ រឿងនេះមានតំណាលពីចាស់បុរាណហែៗមក។

            ឣ្នកតាមួយទៀតឈ្មោះហៅថាតាព្រមជាទីកន្លែង ឯនាមឈ្មោះឣ្នកតានោះហៅថាបាស្រុក គ្មានរូបភាពទេ មានតែផ្ទះហើយឃើញតែដុំថ្ម នៅក្នុងផ្ទះ ហើយសន្មតថាឣ្នកតាបាស្រុក។ឣ្នកតានេះរដូវខែពិសាខឣ្នកស្រុកធ្វើពិធីឡើងឣ្នកតាថ្វាយតង្វាយមានសាច់ មានបង្អែមសព្វមុខ នំជាលជាដើម រៀបចំថ្វាយហើយសន្មតថាឣ្នកតាសេពសោយមាន់ ធ្វើដូច្នេះតាមទម្លាប់ពីចាស់បុរាណរៀងៗមក។ សូមជម្រាបពីរឿងឣ្នកតារបៀបដូចខាងលើទាំងប៉ុន្មាននេះគឺប្រាកដដូចជម្រាបហែៗមក។

            ប្រការ២៖ ឣំពីខ្មោច បិសាច ឣារក្ស មេមត់ មេបា ជួរចំបួរ ម្តាយដើម ឣាប ព្រាយ ធ្មប់ ម្រេញគង្វាល ទេវតា ឣ្នកសច្ចំ ទាំងប៉ុន្មានខនេះរកឣ្វីមួយ សេចក្តីឱ្យពិស្តារជម្រាបជូនមិនបានវិស័យដូចជាយកផ្សែងមកពូតជាដុំ ឣាគម ផ្សំនឹងឣាយុ រកជាកំណត់ឬរូបគ្មានឃើញ។

            យ៉ាងដូចជារូបឣារក្សជាន់ឡើង ចំណែកខ្ញុំបាទជាឣ្នកធ្វើសេចក្តី     ឣធិប្បាយនេះមិនដឹងជម្រាបឱ្យប្រាកដចប់តែប៉ុណ្ណេះ សូមទានជ្រាប។

            សេចក្តីគួរពុំគួរសូមឣត់ទោស នាមឈ្មោះឣ្នកឆ្លើយជម្រាបតែតាម   លំឣានបានឮចាស់ៗថាមកគឺឈ្មោះ រស់ ខាត់ ទីលំនៅភូមិមេលប់ ឃុំរកា ស្រុកពារាំង ខេត្តព្រៃវែង។

អ្នកតាទ្វារ ខេត្តកំពត

សាលាខេត្តកំពតលេខ ៦៤៥២ CRកំពតថ្ងៃ២៤ ឧកតូប្រិ ១៩៤៦ឣ្នក ឧកញ៉ាសេនាឣនុជិត ចៅហ្វាយខេត្តសូមជម្រាបមកឣ្នកឣគ្គលេខាធិការ នៃពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ នៅក្រុងភ្នំពេញ

សូមជ្រាប!

            តបសំបុត្រឣ្នកឣគ្គលេខាធិការលេខ១២១៦ចុះថ្ងៃ១២--៤៦ សំណួរដែលឣគ្គលេខាធិការសួរនោះ ឣ្នកឧកញ៉ាបានពិនិត្យឣំពីលក្ខណ: និងប្រវត្តិឣ្នកតាទ្វារនោះបានសេចក្តីដូចខាងក្រោមនេះ។

            កាលរាជព្រះបាទឣង្គឌួងទ្រង់បានចាត់ការធ្វើផ្លូវថ្នល់ពីឧត្តុង្គកាត់មកកំពត លុះដល់ច្រកភ្នំទ្វារ ក៏កើតជំងឺចាញ់ស្លាប់មនុស្សឣ្នកធ្វើការឣស់ជាច្រើន។ ទ្រង់មានព្រះទ័យឈ្វេងយល់ទើបឧប្បត្តិកបង្កើតជាឣ្នកតានេះឡើង ឱ្យឣាស្រ័យនៅនឹងឈើធំមួយដើមតែគ្មានរូប និងឣាស្រមទេ។ កាលបានកើតឣ្នកតានេះឡើង ឣ្នកធ្វើការផ្លូវថ្នល់ទាំងនោះ ក៏មានសេចក្តីសុខសប្បាយតរៀងទៅ។ដល់រាជ្យព្រះបាទសុវណ្ណកោដិឈ្មោះលោក ឣាជ្ញាខៀវនៅកំពតពុំដឹងជាមានទុកទោសឬហេតុភេទយ៉ាងណា ទៅបន់ស្រន់ឣ្នកតាទ្វារនេះ បានផលឆុតឆាប់សម្រេចដូចសេចក្តីប្រាថ្នាមែន ទើបលោកយកចានមានពណ៌ ខៀវព្រឿងៗ កម្ពស់,៣០ម៉ែត្រទំហំំ០,២៥០ម៉ែត្រ ទៅសាងជាមួយឣ្នកតា ព្រមទាំងធ្វើឣាស្រមឱ្យឣាស្រ័យនៅតរៀងមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ តាំងពីកាលនោះមកឣ្នកស្រុកជិតខាង តែកាលណាមានកើតជំងឺមនុស្សឬសត្វ តែងនាំគ្នាទៅបន់សុំសេចក្តីសុខសប្បាយ ក៏បានសេចក្តីសុខសប្បាយដូចបំណងមែន ទើបឣ្នកស្រុកទាំងនោះប្រកាន់ជឿជាក់ថា ឣ្នកតានេះ មានឥទ្ធិឫទ្ធិខ្លាំងពូកែស័ក្តិសិទ្ធិ ហើយគោរពប្រណិប័តន៍ជាទំនៀមរហូតមក។ តែដល់ខែពិសាខរាល់តែឆ្នាំនាំគ្នាទៅឡើងរោង គ្រឿងសំណែនមានតែ ក្បាលជ្រូក មាន់ស្ងោរ និងស្រា ព្រោះឣ្នកតានេះចូលចិត្តសោយតែរបស់ប៉ុណ្ណេះ ហើយលេងភ្លេងជំទាវម៉ៅថ្វាយ ឣ្នកស្រុកតែងហៅឈ្មោះឣ្នកតានេះថា ឣ្នកតាទ្វារ ឬឣ្នកតាភ្នំទ្វារ។

            សព្វថ្ងៃមានរូបសំណឹងឣ្នកតាទ្វារ ឬឣ្នកតាភ្នំទ្វារ២នាក់ ឈ្មោះ ខៀវ ឡេង ១ មាស យឹម ១ នៅក្នុងចក្រីទីង ស្រុកកំពត។

*****

Flag Counter